Een geldleenovereenkomst, is de overeenkomst waarbij iemand zich verbindt om aan een partij een som geld te verstrekken (de uitlener) en die partij zich verbindt om een gelijke som geld terug te betalen (de lener).  

 

Geldleenovereenkomst

Een overeenkomst van geldlening is een bijzondere vorm van de zogeheten overeenkomst van verbruikleen, die in de wet (Burgerlijk Wetboek) is geregeld. In de overeenkomst van geldlening kunnen allerlei zaken worden geregeld, zoals ten aanzien van de afbetaling van lening. Dat kan in termijnen, maar het is ook mogelijk om af te spreken dat op een bepaald moment het gehele bedrag dient te worden terugbetaald. Daarnaast kunnen partijen met elkaar afpreken dat de uitlener zekerheid stelt voor de terugbetaling van de lening, bijvoorbeeld door de vestiging van een pandrecht of hypotheekrecht.

 

Wettelijke of contractuele rente

De overeenkomst houdt meestal ook in dat de lener aan de uitlener een vergoeding (rente) verschuldigd is. De wet bepaalt dat partijen de hoogte van de afgesproken rente schriftelijk moeten vastleggen. Als dat niet is gebeurt, bepaalt de wet dat rente verschuldigd is ter hoogte van het percentage van de wettelijke rente.

 

Wat is de bewijskracht van een geldleenovereenkomst?

Een schriftelijke overeenkomst van geldlening is een “onderhandse akte”, die volgens artikel 157 lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering tot gevolg heeft, dat de rechter moet uitgaan van het feit dat wat in het contract staat, ook daadwerkelijk is afgesproken. 

Dat een lening alleen bewezen kan worden als deze door een notaris is afgesloten, is een veelgehoord misverstand. Wel levert een notariële akte (ook wel “authentieke akte”) niet alleen ten aanzien van de contractspartijen, maar ook ten aanzien van derden dwingend bewijs op. Een onderhandse akte heeft deze werking voor derden niet.

Daarnaast biedt het vastleggen van een lening in een notariële akte het voordeel dat de schuldeiser zonder tussenkomst van de rechter beslag kan leggen bij de schuldenaar, als deze zijn of haar terugbetalingsverplichting niet nakomt. Voor een notariële akte bent u echter veel meer kosten kwijt dan een gewone lening, terwijl nakoming van de terugbetalingsverplichting soms ook door het bedingen van zekerheden kan worden bereikt. 

Om discussie te vermijden of het bedrag van de lening daadwerkelijk aan de schuldenaar is verstrekt, doet u er goed aan om een “goedschrift” in de schuldbekentenis op te nemen. Hierdoor moet de schuldbekentenis als dwingend bewijs worden beschouwd. Het goedschrift is een door de schuldenaar handgeschreven extra regel onderaan de schuldbekentenis, waarin voluit staat beschreven welk bedrag precies aan hem of haar is verstrekt. Een voorbeeld hiervan is de handgeschreven tekst “goed voor duizend euro inclusief 5 procent rente per jaar”.  

 

WhatsApp chat WhatsApp met InjeRecht